Psychoterapia

W mojej pracy terapeutycznej łączę podejście psychodynamiczne, ISTDP – nowoczesny nurt terapii doświadczeniowej oraz EMDR (metoda rekomendowana przez WHO do terapii traumy).

Najczęstszą formą pracy terapeutycznej, jaką proponuję są 90 minutowe sesje co dwa tygodnie. W niektórych przypadkach 50 minut raz w tygodniu. To zależy od najbardziej adekwatnej metody, która może pomóc danej osobie w jej trudnościach.

Terapia ISTDP:

W tym nurcie terapeutycznym spotkania odbywają się co dwa tygodnie i trwają 90 minut. Choć koszt jednej sesji jest wyższy niż w przypadku standardowych, 50-minutowych spotkań, to dzięki rzadszej częstotliwości (zazwyczaj dwa razy w miesiącu) miesięczny koszt terapii pozostaje porównywalny do klasycznego modelu cotygodniowych sesji.

ISTDP – Intensywna Krótkoterminowa Terapia Dynamiczna (Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy) to nurt psychoterapii doświadczeniowej, który od lat 60. XX wieku rozwija się na świecie, a w Polsce zyskuje coraz większe zainteresowanie.

Terapia ta opiera się nie tylko na lepszym rozumieniu siebie i swojego sposobu funkcjonowania, ale przede wszystkim na przeżywaniu korektywnych doświadczeń emocjonalnych. Podczas sesji pracujemy aktywnie z emocjami, ucząc układ nerwowy – często obciążony wcześniejszymi trudnymi doświadczeniami – nowych, zdrowszych reakcji i schematów.

ISTDP kładzie duży nacisk na skuteczną regulację lęku, przez co jest pomocna m.in. w chorobach psychosomatycznych, lęku uogólnionym, chorobach autoimmunologicznych.

Sesje ISTDP trwają 90 minut, ponieważ ten sposób pracy ma określoną strukturę. Dopiero po wstępnym etapie, w którym przyglądamy się lękowi i mechanizmom obronnym, możliwe staje się głębsze dotarcie do nieświadomych emocji, pragnień i tęsknot. To właśnie ta część pracy często prowadzi do głębokich, transformujących doświadczeń.

Terapia EMDR:

Terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) to jedna z nowocześniejszych i dynamicznie rozwijających się metod psychoterapii, uznana i stosowana na całym świecie. Jej twórczynią jest Francine Shapiro, która w 1987 roku zaobserwowała, że szybkie, powtarzające się ruchy gałek ocznych – wykonywane w odpowiednim kontekście – mogą łagodzić intensywność trudnych myśli i emocji.

Ważne jest również, iż uwzględnia aspekt neurofizjologiczny. Francine Shapiro w 1987 r. zauważyła, że szybkie i powtarzające się ruchy gałek ocznych, wykonywane w określonym kontekście, mogą zmniejszyć intensywność niepokojących myśli i emocji. Od tych pierwszych badań, gdzie wykazano jedynie skuteczność szybkich ruchów gałek ocznych w redukcji stresu, terapia EMDR rozwijała się i ewoluowała, by w końcu stać się bardzo rozbudowanym formą psychoterapii, podczas której pracuje się zarówno z silnymi emocjami, jak i negatywnymi przekonaniami oraz rekcjami z ciała.
Obecnie w terapii EMDR, oprócz ruchów gałek ocznych, wykorzystuje się także inne formy stymulacji – takie jak:

  • tapping (naprzemienne opukiwanie),

  • pulsatory trzymane w dłoniach

  • czy dźwięki podawane naprzemiennie do uszu.
Badania wykazały, że kluczowym elementem terapii jest właśnie przetwarzanie uruchamiane przez bilateralną (naprzemienną) stymulację mózgu, którą można osiągnąć za pomocą różnych bodźców.

To wszystko jest możliwe, ponieważ terapia EMDR opiera się na naturalnej zdolności naszego mózgu do przetwarzania i leczenia urazów psychicznych. Kluczową rolę odgrywa tu współpraca trzech struktur mózgu:

  • ciała migdałowatego, które uruchamia alarm w sytuacjach stresujących i przechowuje emocjonalne wspomnienia,

  • hipokampa, odpowiedzialnego za uczenie się i rozpoznawanie, co jest bezpieczne, a co nie,

  • oraz kory przedczołowej, która pomaga analizować sytuacje, regulować emocje i nadaje wspomnieniom kontekst czasowy.

Dzięki temu złożonemu procesowi możliwe jest trwałe przetworzenie trudnych doświadczeń.

Przetwarzanie informacji powinno prowadzić nasz mózg w stronę takiego rozwiązania, które będzie dla nas zarówno zdrowe, jak i adaptacyjne. Jeśli jednak proces ten zostanie zablokowany i pojawią się nieadaptacyjnie przetworzone informacje dotyczące określonego wydarzenia, to możemy zacząć doświadczać emocjonalnego cierpienia, co w konsekwencji przełoży się na pogorszenie jakości naszego życia.

Terapia EMDR pomaga mózgowi przetworzyć trudne wspomnienia, „przenosząc” je do kory przedczołowej, tym samym pozwalając na wznowienie normalnego procesu „gojenia się” psychicznych ran.